De Telefoon en daardoor mijn sores (en voordelen)

Zaterdag ging ik even naar de stad. Eerst met enige haast een van de kinderen afgezet voor een uitwedstrijd  hockey en daarna door naar de stad om vervolgens in Etten Leur naar diezelfde hockeywedstrijd te gaan kijken.

Mijn vent ging met de andere kinderen naar zijn zus. Eigenlijk zouden we met z’n allen gaan maar door logistieke (hockey )problemen ging dit niet. Nadat ik met piepende banden bij de verzamelplaats aankwam waar de rest van het team natuurlijk allemaal al weer klaar stond reed ik door naar het centrum, om er vervolgens achter te komen dat ik mijn telefoon was vergeten.

NEE! Zo irritant! Op zich kan ik erg goed zonder dat ding hoor maar vandaag even niet. Nu had ik geen boodschappenlijstje, ik kon niet opzoeken waar de hockeyclub lag en geen contact meer houden met de rest van het gezin. GRRR. Ok dan maar even snel wat dingen scoren en gauw terug naar huis om daarna door te rijden naar Etten Leur. Eenmaal in de stad aangekomen kon je over de hoofden lopen.

Ja, het was mooi weer dus dat krijg je dan met ons enthousiaste Hollanders (wat ik altijd heel erg leuk vind behalve vandaag). Wij gaan bij het minste of geringste beetje zon lekker naar buiten.

Toen kon ik mij nog maar 3 dingen van mijn lijstje herinneren. Handig! Ik bracht een paar schoenen naar de schoenmaker waarvan eentje een nieuwe zool moest hebben. Nu was het een soort krokodillenbek die de hele tijd openhing zeg maar.

Jat dat kan mevrouwtje, is 87 Euro. PARDON? Ja ik hoorde het goed:  87 Euro. Maar dan heeft u ook wel een nieuwe hak en een nieuw lapje aan de binnenkant bij de hiel.

Oh, nee dan…. Nee natuurlijk niet man! Daarvoor kun je onderhand een nieuw paar kopen! Nee ik wil alleen dat kleine stukje dan laten vervangen. Ja dat kan ook. 60 euro. Hoezo dat dan weer? Ja dat moet voor beide schoenen dan anders zie je verschil.  Even telefonisch overleggen. Oh nee gaat niet.

Goed ik denk er nog wel even over na en nog wel terug. Eerst maar eens een andere schoenmaker proberen. Wat moest ik ook al weer doen? Even in mijn telefoon kijken.. Oh nee, niet bij me! Even naar de Hema.. Gelukkig wist ik dat lijstje nog een beetje uit mijn hoofd. Shit, snel naar huis, telefoon ophalen, adres van hockeyclub opzoeken en naar Etten Leur anders is het niet meer nodig.

Eenmaal bij hockey aangekomen was het 14:10. Ik was deze dag om 12:15 weggegaan vanuit huis. Veel stress en eigenlijk niks gedaan. Echt handig!

Gisteren had ik het er met mijn moeder over in de auto. Ze zegt, ja jullie zijn zo afhankelijk geworden van die telefoon. Ik schrijf mijn boodschappen op een briefje en zoek eerst een adres op en schrijf dit ook op voordat ik wegga.

Ok, klopt, als je dat doet, heb je op dat moment je telefoon niet nodig maar ja, dan kun je ook niemand meer bellen op het moment dat je wat wil bespreken (bijvoorbeeld over schoenen), moet je later weer opnieuw naar de stad..

Tijdens de wedstrijd nog even contact gehad met mijn lieve wederhelft en die was kinderloos op weg naar huis, ze bleven slapen bij hun tante. Afgesproken dat ik de oudste meteen mee zou nemen naar de stad en toen maakte we spontaan het plan om  met zijn drietjes even ergens borrelen. Eerst nog een tussenstop bij Kwantum gemaakt.

Aangezien meneer daar in de buurt was voor een ontsteker voor de BBQ kon hij mooi even langs Kwantum komen voor het uitzoeken van wat spulletjes. Daarna met z’n allen door naar de borrel.

Dat is dus weer de andere kant van die telefoon, zonder dat apparaat was dit allemaal zo niet gelukt, hadden we twee keer naar Kwantum gemoeten, gingen we allebei apart eerst naar huis, kwamen we op andere momenten thuis om vervolgens opnieuw met z’n 3en naar de stad te moeten..

Ach ja zo is er dus voor alles wel wat te zeggen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *